yine yeniden başlama isteği sardı dört bir yanımı.

Hey selam blog. Ne haber ? Uzun zamandır yazayım diyorum ama nedense yazmak içimden gelmiyor. Anlatacak ne var ki. Aslında çok şey. Yine de yazmak anlamsız geliyor artık. Hayal kurmak bile zor gelirken yazsam ne olacak ki. İçim geçmiş gibi hissediyorum. Konuşmak bile eziyet geliyor. Garip bir huzur var ramazandandır belki. Yaşlanınca ne halde olurum bilmiyorum şimdiden böyleysem..


Birazda ondan bundan bahsedelim. Mesela nasıl bu kadar hızlı kulaklık bozabildiğimden. Şu an elimde 4 bozuk kulaklık var, teki çalışıyor diğerinden ses yok. Bir de klavyeye bastıkça sesin gidip geldiği bir tane var. Kulaklık, mp4 benim için çok kıymetliler ondan bozulduklarında canım sıkılıyor. Ağlamak bile zor gelir oldu be blog. Bugünler ileride geriye dönüp bakınca içimi acıtacak günler olarak tarihe geçerken bir damla bile gözyaşı dökmüyor oluşumu duygusuzluğuma mı yoksa vurdumduymazlığıma mı versem bilemedim. Umursamaz biri olup çıktım iyiden. Öldüreceğim diye tehdit etseler yapmak istemediklerimi yine de yaptıramazlar sanırım. O derece ilerledi bu dış dünyaya karşı olan umursamazlık.


Geçmişi söküp atmak mümkün mü blog. Mesela hatan olmadan olup biten bazı şeyleri tarihe gömmeden çöpe yollamak. Sürekli önünü çıkmayacak bir yere postalamak.Yeniden bir hayat yaşamak istiyorum blog. Yeniden. Taa en başından. Yaşamak isteyip yaşayamadığım her şey için yeniden mücadele ederek. Ümidimin ve yaşama sevincimin bu kadar kırılmadığı yeni bir hayat. Bu kadar yorgun olmadığım bir hayat..

Birisini sessizce terk etmek nedir bilir misin blog. Ben iyi bilirim. Sıkça yaparım. Neden dedim bunu, anlatacağım bir dahaki yazıya. Gücüm yok şimdi…

Hadi ben gittim blog!.